Þurfa fljóðin lagavernd til starfa?
Anna Kristín Pálsdóttir er verkfræðinemi við HR og ritstjóri Háskólablaðsins. Hún ritar grein í Morgunblaðið í dag þar sem hún mælir gegn lögbundnum kynjakvóta í stjórnum fyrirtækja.
Lesa má greinina hér að neðan.
Þurfa fljóðin lagavernd til starfa?
Hinn alþjóðlegi baráttudagur kvenna hefur fengið mig til að hugsa um stöðu konunnar í nútímasamfélagi. Dagur sem þessi er nauðsynlegur til að rifja upp að þau réttindi sem við höfum í dag hafa ekki ávallt verið konum sjálfsögð og þurfti róttæka baráttu til að öðlast. Í ljósi þeirrar miklu baráttu sem forfeður okkar háðu stöndum við jöfn. Strákar og stelpur hljóta sömu menntun, geta sóst eftir sömu störfum og boðið sig fram til æðstu embætta lýðveldisins – óháð kyni. Þessi baráttudagur er ekki eina rót nýlegra vangaveltna, heldur hefur ný lagasetning Alþingis um kynjakvóta í stjórnum íslenskra fyrirtækja spilað þar stórt hlutverk.
Hvað gerir lagasetning sem þessi fyrir stöðu kvenna? Vissulega á konum eftir að fjölga og það hratt í stjórnum fyrirtækja. En hvert verður viðhorf til þessarar fjölgunar. Verða konur sem ráðnar eru í stjórnir fyrirtækja litnar hornauga eða ráðnar inn sem stofuhúsgögn til að uppfylla kynjakvóta samkvæmt lögum? Ég kæri mig ekki um að nokkur kona þurfi að ganga í gegnum þessar vangaveltur þegar hún tekur við ábyrðgarstöðu. En lagasetning sem þessi gefur tilefni til þess. Var hún ráðin á eigin verðleikum eða var hún ráðin því hún þarf að uppfylla kynjakvóta laganna. Hverjum er eiginlega gerður greiði hér, ég verð að spyrja. Ég vil trúa því að hæfasti einstaklingurinn sé ráðin í hvert skipti til að gegna ákveðinni stöðu. Lagasetningar sem vekja upp spurningar um annað eru engum til gagns og skref aftur á bak í jafnréttisbaráttu.
Við höfum nú þegar sterka og áberandi kvenleiðtoga sem stýra fyrirtækjum sínum eða öðrum hugarefnum af mikilli röggsemi. Þessar konur veita ungu fólki innblástur og hvatningu til að vilja ná langt í sínum störfum. Hér er óþarft að fara í langa upptalningu kvenna, dæmin eru allt í kringum okkur. Ráðherrar, fyrrum forseti, forstjórar, stjórnarmenn og aðrar klárar konur - allir vegir eru færir. Í Háskólanum í Reykjavík þar sem ég stunda nám höfum við blöndu kven- og karlkennara, stjórnenda og starfsmanna. Hér þurfti ekki lagasetningu til, hér þurfti einungis frumkvæði og dugnað viðkomandi einstaklinga, löngun og getu til að ná langt.
Konur! Berjumst fyrir jafnrétti með því að sækja okkur menntun og sækjast eftir þeim áhrifastöðum sem í boði eru. Við erum langt á veg komnar og þurfum ekki lagasetningu Alþingis til að tryggja okkur stöðu. Við þurfum að fara út og taka slaginn. Dæmin eru allt í kringum okkur um konur og menn sem hafa náð langt á eigin verðleikum, kunnáttu og hæfileikum. Lagasetning sem tryggir ákveðin kynjahlutföll eru okkur ekki samboðin, við getum betur.
