H? tekur yfir tölvunarfræðideild HR—DJÓÓÓK!
Eftirfarandi grein eftir Björn Þór Jónsson, starfandi deildarforseta tölvunarfræðideildar Háskólans í Reykjavík, birtist í Fréttablaðinu í dag.
H? tekur yfir tölvunarfræðideild HR—DJÓÓÓK
Ein af þeim greinum sem kennd er við fleiri en einn háskóla á Íslandi er tölvunarfræði. Eins og þekkt er, hefur upplýsingatækniiðnaður þróast upp í að vera umtalsverður hluti atvinnulífsins á Íslandi. Mörg af okkar sterkustu útflutningsfyrirtækjum byggja afurðir sínar að stórum hluta á tölvutækni. Þá hafa mörg sprotafyrirtæki orðið til á undanförnum árum, til dæmis í tölvuleikjaiðnaði, sem efla útflutningstekjur landsins.
Undirstaða slíks vaxtar er stöðugur straumur af starfsfólki út á atvinnumarkaðinn úr skólum landsins. Á þeim rúma áratug sem liðinn er frá því að tölvunarfræðideild HR tók til starfa, hefur hún orðið langstærsta tölvunarfræðideild landsins. Á árunum 2001-2008 útskrifaði HR alls 516 einstaklinga með B.Sc. gráðu í tölvunarfræði, eða rúmlega 70% allra útskrifaðra tölvunarfræðinga. Árið 2008 útskrifaði HR, svo dæmi sé tekið, 5 af hverjum 6 tölvunarfræðingum. Það má því spyrja sig: Hvar væri upplýsingatækniiðnaðurinn á Íslandi staddur án HR?
En það er ekki nóg með það að deildin sé sú stærsta á Íslandi og útskrifi flesta nemendur. Í viðurkenningarskýrslu um doktorsnám deildarinnar frá 2008 segir nefnd erlendra sérfræðinga að deildin sé sterkasta tölvunarfræðideild Íslands (s. 6) og að rannsóknir deildarinnar standa jafnfætis því sem gerist í „cutting-edge“ stofnunum á heimsvísu (s. 15).
Sem dæmi um þennan styrk má nefna að vísindamenn deildarinnar rituðu meira en 80% af þeim íslensku vísindagreinum á sviði tölvunarfræði sem birtust í ISI tímaritum á árunum 2007-2009. Það þarf ekki að fjölyrða um það að sú þekkingarsköpun sem verður til í rannsóknarstarfi er lykilatriði í nýsköpunarstarfi og stofnun sprotafyrirtækja, og því er algerlega nauðsynlegt að hafa a.m.k. eina sterka rannsóknardeild í tölvunarfræði á Íslandi.
Það sem er samt allra best, er að tölvunarfræðideild HR hefur náð þessum árangri þrátt fyrir að hafa úr minna fé að spila á hvern nemanda heldur en helstu samkeppnisaðilar, þar sem heildarframlag á hvern nemanda frá ríkinu til rannsókna og kennslu er minna til HR en samkeppnisaðila. Þannig að í HR er hver útskrifaður nemandi í tölvunarfræði, og hver vísindagrein, ódýrari en annars staðar í íslenska háskólakerfinu.
Það að sumir starfsmenn annarra háskóla skuli telja sig geta tekið yfir þetta mikla starf, gert það betur, og sparað í leiðinni—eins og kom fram á forsíðu Fréttablaðsins síðasta föstudag—er auðvitað bara „djók“. Við vitum hvernig staðan var þegar HR var stofnaður og við vitum hvernig hún er núna, og það er auðvelt að sjá mikilvægi HR út frá mismuninum.
Allar vangaveltur um breytingar á háskólakerfinu þurfa að taka tillit til þeirra gæða sem þar eru fyrir, þannig að uppbyggingu síðasta áratugar sé ekki fórnað í bráðræði. Háskólakerfið á Íslandi þarf að endast miklu lengur en efnahagskreppan.
En ef það á aðeins að vera ein tölvunarfræðideild á Íslandi, þá tala tölurnar skýru máli: hún á auðvitað að vera við HR.
