Nauðsynlegt að tryggja geðheilsa sé metin að verðleikum innan íþróttanna

Jessica Bartley, yfirmaður sálfræðiþjónustu hjá bandarísku Ólympíunefndinni, heimsótti nýlega HR sem gestaprófessor við íþróttafræðideild.

Það hefur verið ánægjulegt að verja tíma með nemendum í íþróttasálfræði. Þeir hafa tekið mér vel og spurt góðra spurninga. Fyrri daginn tileinkaði ég fræðslu um átröskun meðal íþróttafólks, sem er eitt af mínum sérsviðum, fór yfir hvernig greina mætti röskunina og meðhöndla íþróttafólk með átraskanir.

Segir Jessica og bætir við að röskunin haldi áfram að vera algeng meðal íþróttafólks og því haldi baráttan stöðugt áfram. Samfélagsmiðlar hafi þar mikið að segja og beinist samtalið næst að þeim.

Samfélagsmiðlar geta verið öflugur vettvangur

Bartley bendir á að ein stærsta breytingin í umhverfi íþróttafólks sé tilkoma samfélagsmiðla og gervigreindar sem hafi bæði jákvæðar og neikvæðar hliðar.

Ég held að þetta hafi mikil áhrif á geðheilsu íþróttafólks og því þurfum við stöðugt að vera skapandi í því hvernig við tökumst á við samfélagsmiðla. Þeir geta verið frábær vettvangur fyrir íþróttafólk varðandi styrktarsamninga og ný tækifæri. Við sáum það t.d. eftir Mílanó–Cortina leikana en þar stóðum við líka frammi fyrir ýmsum áskorunum tengdum samfélagsmiðlum. Þá var áhugavert að ræða við íþróttafólkið, hjálpa því að fóta sig í og skilja þetta umhverfi.

Segir Bartley og bætir við:

Á samfélagsmiðlum ert þú sýnilegur og undir smásjá. Fólk á það til að vera óvægið í gagnrýni á íþróttafólk varðandi útlit eða klæðaburð án þess að þekkja viðkomandi eitt né neitt. Þetta getur haft skaðleg áhrif á sjálfsmynd og líkamsímynd íþróttafólksins.

Hjálpar íþróttafólki að takast á við streitu og byggja upp seiglu

Í starfi sínu leggur Bartley áherslu á að samþætta geðheilbrigðisþjónustu og frammistöðusálfræði, með því að hjálpa íþróttafólki að takast á við streitu, byggja upp seiglu, hámarka einbeitingu og viðhalda almennri vellíðan.

Við erum hluti af mun stærra þverfaglegu teymi þar sem allt sem snýr að geðheilsu og andlegri frammistöðu fellur undir mitt svið. Við höfum lagt mikla áherslu á að skipuleggja þjónustuna þannig að tryggt sé að íþróttafólk mæti til leiks andlega reiðubúið. Þú stígur á risastórt svið þegar þú keppir á Ólympíuleikunum og við fylgjum fólki eftir í gegnum allt ferlið.

Segir hún og bætir við að eigin reynsla af meiðslum þegar hún lék með knattspyrnuliði í framhaldsskóla hafi vakið áhuga hennar á geðheilsu íþróttafólks.

Ég meiddist oft og það var erfitt að koma til baka, sérstaklega í síðasta skiptið þegar um alvarleg meiðsli var að ræða. Ég glímdi mikið við sjálfsmynd mína og hver ég væri utan íþróttanna. Síðan ég var í þróttum hafa hlutirnir þróast mikið þó enn sé þörf á breytingum. Í mínu starfi hafði ég því frá upphafi tvö markmið. Í fyrsta lagi að byggja upp þau úrræði sem mér fannst ég sjálf ekki hafa haft og í öðru lagi að tryggja að börnin mín upplifi íþróttaumhverfi þar sem geðheilsa þeirra er metin að verðleikum. Það má læra svo margt af því að æfa íþróttir og því nauðsynlegt að umhverfið sé eins heilbrigt og mögulegt er.

Segir hún.

Skiptast á hugmyndum og læra hvert af öðru

Áður en Bartley hóf störf hjá USOPC byggði hún upp feril í hagnýtri íþróttasálfræði og starfaði með íþróttafólki og liðum bæði í klínísku samhengi og tengdu frammistöðu.

Þegar ég útskrifaðist langaði mig mjög að vinna innan íþrótta en stefndi þó ekkert endilega á að vinna fyrir Ólympíuhreyfinguna. Það var heldur í raun ekki einu sinni möguleiki áður þar sem ég varð fyrsti framkvæmdastjóri geðheilbrigðismála fyrir sex árum síðan. Ég nýt starfsins míns mjög í dag og mér finnst sérstaklega gefandi að hitta fólk frá öðrum löndum, skiptast á hugmyndum og læra hvert af öðru. Ég hafði aldrei komið til Íslands áður og hafði því sérstakan áhuga á að koma hingað. Ég hef einnig farið til Japans og nokkurra Karíbahafslanda. Mér finnst mjög mikilvægt að ræða við fólk úr íþróttahrreyfingunni í öðrum löndum til að skilja hvað gæti reynst gagnlegt, hvaða reynslu við getum nýtt á milli landa og hvað sé ólíkt.

Segir hún og bætir við að teymið hennar hafi lagt mikla áherslu á að skilja hvaða vandamál væri mikilvægast að leysa.

Bandaríkin eru jú mjög stórt land og íþróttafólkið okkar dreift út um allt land. Í upphafi var því mikilvægast að finna út hvert fólk gæti leitað í krísu eða bráðri neyð. Kerfið okkar virkar þannig að við höfum þróað úrval af úrræðum sem hentar jafn stórum og fjölbreyttum hópi og okkar. Við erum enn að þróa kerfið í Bandaríkjunum og reynum stöðugt að skilja hvað fólk þarf og vill.

Segir hún og bætir við að hluti af þeirra vinnu geti nýst í öðrum löndum en ætíð verði að taka mið af heilbrigðiskerfi hvers lands og umræðunni í hverju samfélagi.Til dæmis hvernig ungt fólk tali um geðheilsu og hvert það sæki sér helst fræðslu.